rozgłos wokół Księcia

w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim

to projekt, którego centrum stanowi Książę Hamlet.  Hamlet – postać dramatyczna obecna w słowach, dzięki nim nieśmiertelna oraz Hamlet – rzeźba abstrakcyjna. Koncepcja wystawy zakłada przyjęcie specyficznej perspektywy wobec Księcia - skupienie się na jego tekstualności, rozszczepieniu i rozszeptaniu w przestrzeni, w efekcie zaś stworzenie instalacji przestrzennej wykorzystującej dźwięk oraz elementy wizualne, rzeźbiarskie.

 

Poza dramatem Szekspira istnieje dziś  wiele utworów literackich i poetyckich, gdzie o Hamlecie, do Hamleta, czy z Hamletem się mówi. W instalacji wykorzystane zostały właśnie te nieco bardziej  współczesne teksty jako przeciwwaga wobec oryginalnych kwestii Księcia Danii. Tworzy się w ten sposób rodzaj wielogłosu, gdzie wielopłaszczyznowe wypowiedzi samego Hamleta konfrontują się z tekstami, które powstały na kanwie tej wielopłaszczyznowości, wchodząc z Księciem w swoisty dialog. Dźwięki wielogłosu poukrywane są w białych, kamiennych korytarzach Teatru Szekspirowskiego.

 

Znajdziemy tam również abstrakcyjne rysunki Traw  (sit rozpierzchły, farbowany na czarno) materiału, którym Katarzyna Podpora posługuje się w swojej rzeźbiarskiej praktyce piśmiennej, którym interpretuje podjęte treści niejako przepisując je w kolejne przestrzenie. Gęste kołtuny Traw, czy rozrzucone pojedyncze źdźbła (wypowiadane przez samego Hamleta) oraz Trawy zamknięte w bardziej systematyczne formy (inne głosy) wpisują się w dźwięki i słowa, które słyszymy. 

Gdzieś  w centrum, choć niekoniecznie pośrodku, znajduje się zwęglona, zagubiona wśród rozgłosu figura Księcia.

 

KURATOR PROJEKTU:   dr Dorota Grubba –Thiede

AUTOR INSTALACJI:   Katarzyna Podpora

WSPÓŁPRACA W WARSTWIE DŹWIĘKOWEJ:  fatesound

W PROJEKCIE WYKORZYSTANO FRAGMENTY POEZJI:

Adam Zagajewski,  Muszę powiedzieć  z tomu „Komunikat”, 1972

Stanisław Grochowiak,  * * *(Kiedy Hamlet umierał), z tomu „Wiersze nieznane i rozproszone”, 1996

                                           Hamlet, z tomu Rozbieranie do snu, 1959

Leszek Aleksander Moczulski,  Przywidzenia, z tomu „Głosy powrotu”, 1981

Zbigniew Herbert,  Tren Fortynbrasa, z tomu "Studium przedmiotu", 1961

Renata Putzlacher,  Ofelia, tekst piosenki z płyty “Lamus”, 2000

ORAZ MONOLOGI HAMLETA:  tekst dramatu w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka oraz Józefa Paszkowskiego

 

 

WYSTAWA TRWA:  20.10 – 01.11. 2015